قرآن وجود مبارک پیامبر را رحمة للعالمین ذکر می کند:

 

وَ ما اَرسلناکَ اِلّا رَحمَةٌ للعالَمینَ*

و ما تو را جز رحمتی برای همه گروه های بشری نفرستادیم.

آیه ۱۰۷ سوره مبارکه انبیاء

 

و نیز می فرماید:

 

لقَد جائَکُم رَسولٌ مِن اَنفُسِکُم عَزیزٌ عَلَیهِ ما عَنِتُّم حَریصٌ عَلَیکُم بِاالمؤمِنینَ رَئوفٌ رَّحیمٌ*

همانا پیامبری از جنس خودتان به رسالت به سوی شما آمده است که تباهی و زیان شما بر او دشوار است و سخت به شما علاقه دارد و با مومنان رئوف و مهربان است.

آیه ۱۲۸ سوره مبارکه توبه

 

چگونه پیامبر رحمة للعالمین است اما فقط با مؤمنین رئوف و مهربان است؟!

امام صادق (ع) پاسخی بدین مضمون داده اند :

ضمیر مردم چون زمین هایی است که باران رحمت (وجود مبارک پیامبر(ص)) بر آنها می بارد.این زمین ها بسته به قابلیت و ظرفیتی که دارند از این باران بهره مند می شوند. مشخص است که بهره زمین های سخت و بی حاصل با بهره زمین های حاصلخیز و آماده متفاوت است.

آنانکه دل های سخت دارند از این رحمت بهره ای نمی برند و آنهایی که دل های خود را آماده کرده اند و ضمیر وجودشان چون ضمیر حاصلخیزی است از رحمت الهی بسیار بهره می برند. و اینان همان مؤمنین اند که رحمت حقیقی برای آنهاست.

 

بارالها !

یاری کن تا در زمره مؤمنین جای گیریم و از رحمتت بی بهره نمانیم.